Szachy progresywne

6Ta odmiana szachów jest doskonałym rozwiązaniem dla graczy pragnących natknąć się na prawdziwe wyzwanie umysłowe , co ciekawe jednocześnie pobudza ono wyobraźnię. Podobnie jak w tradycyjnych szachach gra w nią dwóch zawodników. By w nią grać będziemy potrzebować bierek oraz szachownicy. Pod względem stopnia trudności to nie różnią się one niczym od szachów klasycznych , tak więc każdy gracz klasycznej wersji bez trudu opanuje i ten wariant. Jedna partia tych szachów trwa od dziesięciu do dwudziestu minut. Jeśli chodzi o rozpoczynanie gry to ustawienie pionków to jest ono takie same jak w szachach standardowych. Jedna partyjka składa się z siedmiu bądź ośmiu kolejek i kończy się daniem mata królowi, w sytuacji gdy nie jest to możliwe wówczas idealną taktyką jest zbijanie wszystkich bierek swojego przeciwnika. Ma to na celu utrudnienie dania mata Tobie przez twojego przeciwnika. Dobrą wskazówką jest trzymanie króla w ostatnim rzędzie by utrudnić dorabianie figur czyli dorobienie wieży bądź hetmana. Po pewnym względem jest to typowa gra wojenna , jednak gdy przyjrzymy się jej bliżej dostrzeżemy elementy nauki i artyzmu. By wygrać trzeba wykazać niebywałą umiejętnością strategii i planowaniem taktyki. W tę grę można wyłącznie grać we dwóch. Potrzeba do niej planszy oraz trzydziestu dwóch bierek , gdy gramy w turnieju dodatkowo niezbędnie potrzebujemy zegara. Ta gra jest bez wątpienia niezwykle trudna , jednak co najważniejsze nie ma w niej ograniczeń wiekowych. Mecze w szachach dzieli się na amatorskie i zawodowe. Partia amatorska trwa zazwyczaj od pół do około godziny. Gdy mamy do czynienia z meczem zawodowców jedna partia trwać może aż około cztery do pięciu godzin. Bardzo rzadko mecz kończy się po około godzinie. Szachy to jedne z najstarszych gier planszowych. Powstanie ich datuje się na siódmy wiek naszej ery. Historia szachowych mistrzostw globu sięga dziewiętnastego wieku , pierwszym zwycięzcą był Wilhelm Steinitz . Obecnie najbardziej znanymi powszechnie zawodnikami są Bobby Fisher oraz Garri Kasparow. Gra opiera się wyłącznie na szczęściu, mogą brać w niej udział gracze od najmłodszego do najstarszego. Jest ona wręcz uniwersalna. Mogą w nią grać od dwóch osób lub nawet więcej. Rekwizyty to plansza oraz cztery pionki i kostka. Jedna partyjka trwa nie więcej niż dwadzieścia minut. Celem tej gry jest dotarcie jak najszybciej do pola numer sto , z zastrzeżeniem , że liczba oczek musi być równa liczbie pól jakie pozostały danemu graczowi do przebycia. Gracz przesuwa się o tyle pól ile oczek wyrzucił np. gdy ktoś wyrzucił szóstkę stojąc na polu dziewięćdziesiątym szóstym to przesuwa się na pole setne a następnie wraca na dziewięćdziesiąte ósme gdyż zakończyć grę na polu numer sto. Każdy gracz w tej grze posiada osoby pionek w konkretnym kolorze, szachownica składa się z dziesięciu na dziesięć pól. Ponadto znajduje się na niej dziesięć wież oraz dziesięć drabin, które są rozsiane po całej planszy. Podobnie jak w grze Chińczyk , gra rozpoczynana jest przez osobę , która jako pierwsza wyrzuci szóstkę.

26 listopada 2010. W kategorii Sport, Tradycyjne. Tagi: , , , , , , ,

Kim jestem

11Liczba graczy w tej grze wynosi cztery , może być ich jednak znacznie więcej. Zasady są wręcz banalne , nie ma przeciwwskazań co do wieku. Czas trwania gry uzależniony jest od liczby graczy czyli od pięciu do nawet sześćdziesięciu minut. By zabawa była najlepsza powinno uczestniczyć w niej około dziesięciu osób , świetnie nadaje się by urozmaicić sobie popołudniowy spacer bądź przygotowywanie obiadu. Uczestnicy zapisują na skrawkach papieru swoje imiona i wrzucają je do pudełka , następnie losuje się i zapoznaje się z danym imieniem. Celem gry jest wcielenie się w postać zapisaną na kartce a reszta stawki musi odgadnąć w kogo się wcieliło. Największą frajdę czerpie się z tego , że możemy łatwo zauważyć jak postrzegają nas ludzie i jak my postrzegamy innych. Przydają się aktorskie umiejętności ponieważ należy tutaj naśladować charakterystyczne ruchu , gesty czy chociażby sposób wymowy. Ważne jest też zachowanie umiaru ponieważ bardzo łatwo można kogoś urazić lub dowiedzieć się o czymś czego nigdy nie podejrzewaliśmy. Gra zrobiła oszałamiającą karierę , w swym komercyjnym wariancie zawiera pewne ulepszenia nieobecne w klasycznej wersji. Liczba graczy w tej grze wynosi od sześciu do nawet kilkunastu osób. Będziemy potrzebować słownika językowego. Stopień trudności uzależniony jest od wiedzy graczy , lepiej gdy wszyscy są na podobnym poziomie. Jedna runda trwa przeważnie dwadzieścia minut. Gracze dzielą się na dwie ekipy wybierając przy tej okazji arbitra , który będzie czuwał nad przebiegiem gry. Ponadto wybiera on słowa korzystając jednocześnie ze słownika , następnie wyznacza po jednej osobie z danej drużyny , która będzie musiała przeliterować dane słowo , i tak odbywa się to na zmianę. Za poprawne przeliterowane słowo otrzymuje się jeden punkt gdy to się nie uda , drużyna przeciwna ma szansę na dodatkowy punkt. Gdy wszyscy uczestnicy dostaną swoje szanse , punkty są przeliczane i ogłasza się zwycięzcę zawodów. Gra rozwijająca i ciesząca się ciągłą i niezmienną popularnością wśród dzieci i młodzieży.

11 listopada 2010. W kategorii Tradycyjne. Tagi: , , , , , , ,

Porzekadła

12Gra zdecydowanie dla dorosłych lub dla młodzieży znającej bardzo dobrze porzekadła , bez znajomości powiedzonek gra nie ma sensu. Liczba graczy w tej grze powinna wynosić co najmniej trzy osoby , może być ich jednak nawet dziesięciu. Jedna partia z reguły około sześćdziesięciu minut. Jeden z graczy musi wyjść z pomieszczenie , pozostali uczestnicy wybierają przysłowie np. „gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą”. Następnie gracz , który wyszedł jest przywoływany by mógł on poprzez pytania próbować odgadnąć hasło. Zadaje on pytania a odpowiedzi powinny niejako nakierowywać na dane przysłowie , w tym przypadku rąbać czy wióry. Osoby odpowiadające powinny używać jak największej ilości słów łączących z przysłowiem. Przeważnie ustalany jest limit czasowy przeznaczony na pytania dlatego trzeba w miarę szybko zorientować się w sytuacji. Gdy słowa zostały wykorzystane , trzeba używać ich ponownie na przemian aż do końca limitu bądź odgadnięcia hasła. Gra bardzo wciągająca , godna polecenia wszystkim ambitnym osobom. Bardzo często w grze nie wszystko jest jasne ze względu , że niektóre wyrazy są zrozumiałe wyłącznie dla jednej osoby. Gra przeznaczona co najmniej dla trzech osób. Zawodnicy powinni posiadać podobną wiedzę , jest to jednak warunek czasami ciężki do spełnienia. Jedna partia trwa przeważnie aż sześćdziesiąt minut , jednak jedna runda tylko pięć minut. Celem gry jest utworzenie łańcucha wyrazów , które powiązane ze sobą w sposób odpowiedni. By gra była ciekawa należy grać bardzo szybko. Uczestnicy mogą pomylić się aż trzy razy. W sytuacji gdy gracz nie zdołał podać jakiegokolwiek słowa , wtedy wypada on z gry bez możliwości powrotu. Ponadto nie wolno się zbyt długo zastanawiać. Ma to na celu dynamizację gry. Gdy większość osób ma wątpliwości co do słowa , osoba , która je podała musi udowodnić , że łączy się ono z poprzednim słowem. Gra bardzo dobrze rozwijająca umysł i zdolność koncentracji , można ją śmiało polecić na rozrywkę towarzyską na dobrym poziomie na każdej imprezie czy innej okazji. W tej grze trzeba po prostu wprowadzać przepisy wymyślone przez innych użytkowników. Generalnie zasady są proste , jednak można się przekonać, że wcale nie jest tak prosto jak mogłoby się wydawać. Liczba graczy w tej grze wynosi co najmniej trzech , może być ich jednak nawet kilkunastu. Gra nie ma żadnych limitów odnośnie wieku graczy. Zabawa nadająca się na zapełnienie nie więcej niż trzydziestu minut. Gra ta posiada swoje dwa warianty , łatwiejszy wariant mówi, że wybiera się np. dwa słowa , których nie wolno będzie użyć. Następnie wybierany jest prowadzący , który zadaje wszystkim uczestnikom pytania , zaś oni w swych odpowiedziach muszą unikać wytypowanych wcześniej słów. Pytania dotyczą różnych kwestii , mają skłonić do wypowiedzenia zakazanych słów. W trudniejszych wariancie zabraniania używania poszczególnych liter. Wygrywa osoba , która zostaje sam na sam z osobą pytającą. Gra bardzo ekscytująca choć po dłuższym czasie raczej staje się nudna niemniej warto w nią zagrać, choćby z nudów.

Kości

16Została zaszczepiona na amerykańskiej ziemi przez francuskich imigrantów w Nowym Orleanie. Ma swe korzenie w angielskiej grze o jednoznacznej nazwie „hazard” i pewnie dlatego często jest grana w wielu kasynach. Liczba graczy wynosi od dwóch do nawet dwunastu osób przy stole. Do tej gry będziemy potrzebować dwóch kości , żetonów i czasami ogranicznika, Pod względem stopnia trudności nie jest ona zbytnio wymagająca gdyż w gruncie rzeczy zasady są proste. W pewnym sensie jest to gra rodzinna gdy toczy się w szybkim i wesołym tempie. Czas trwania jednej partii minimalnie wynosi tylko kilkanaście minut , jednak w ekstremalnych przypadkach może przeciągnąć się do kilku godzin. Niezwykle istotną rzeczą w grze Craps jest to , że nie wolno dotykać kości dopóki nie będzie odczytany oficjalny wynik danego rzutu , w innym razie czynność może zostać powtórzona. Zwycięża osoba , której uda się zgarnąć ze stołu całą pulę. Gra niezwykle wciągają oraz godna polecenia jak sposób spędzania wolnego czasu. Jacht jest podobna do pewnej portorykańskiej gry zwanej ” Generał” , ma swoją zastrzeżoną nazwę ” Yahtzee”. Liczba graczy w grze wynosi od dwóch do dziesięciu , dla zapewnienia najlepszej rozgrywki lepiej by było ich pięciu bądź sześciu, co ciekawa można grac samemu , bijąc jednocześnie własne rekordy. Potrzebne są kubek , długopis , jedna kartka papieru oraz pięć kości. Gra zdecydowanie przeznaczona dla dzieci powyżej ósmego roku życia oraz dla dorosłych. Jedna partyjka trwa zaledwie trzydzieści minut. Partia złożona jest z dwunastu rund. Na samym początku , rzuca się kością w celu ustalenia kolejności. Pierwszy z graczy rzuca pięcioma kości na raz , następnie powtarza tę czynność dwukrotnie , na koniec decyduje , które z nich przydadzą mu się w zdobyciu jakiejkolwiek ilości punktów. Gdy założeniem uczestnika jest uzyskanie” fulla ” , dodaje on wtedy wynika z wszystkich pięciu kostek. Inną możliwością uzyskania tego wyniku jest kombinacji zwana dziwnie „luksusem”. Gra na pewno wciąga wszystkich.

17 października 2010. W kategorii Tradycyjne. Tagi: , , , , , , ,