Gry

Messiah spełniało marzenia wcielania się w różne postaci. Grę wyprodukowało studio Shiny, które jeszcze nie było znane z żadnej wielkiej gry. Dopiero kilka lat później w jej ręce został oddany projekt gry komputerowej bazującej na fabule popularnej trylogii filmowej o cyberpunkowych korzeniach “Matrix”. A przedtem stworzyli pierwsze dzieło o nazwie “Messiah”. Gra opowiadała o zepsutym świecie przyszłości, gdzie korupcja jest prawem, a równość nie ma już w ogóle zastosowania. Ciężko przełknąć Bogu taką prawdę, dlatego wysyła na Ziemię jednego ze swoich leniwych aniołków, małego Boba, cherubinka o wyglądzie dziecka, z aureolką i skrzydełkami. Ma on za zadanie zająć się porządkiem, w jakikolwiek sposób. A że cherubinek nie jest zbyt pracowitym typem kolesia, wybiera bardzo prostą metodę rozwałki, która polega na wyeliminowaniu wszystkich złych ludzi. Ma jedną broń – moc pozwalającą wcielać się we wszystkie napotkane postaci, nawet zwierzęta. Ten pomysł i jego wykonanie było bardzo oryginalne, jednak sama gra nie spotkała się z oczekiwanym sukcesem. Być może dlatego, że dla przeciętnego gracza była po prostu za trudna. Jedna z pierwszych gier zręcznościowych stworzonych przez firmę Namco. Pochodząca z Japonii firma po raz pierwszy wydała tę grę w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym roku. Jej pierwsza wersja przeznaczona była do automatów do gier, jednak z czasem ewoluowała na przeróżne platformy – Atari, Commodore 64, Gameboy, Sega Game oraz PC. Oryginalny tytuł gry to był Puck Man, ale anglojęzyczni producenci nie zgodzili się na takie nazwanie gry w ich wydawnictwach, ponieważ była ona trudna w wymowie. A przeboje muszą od razu kojarzyć się z czymś łatwym, dlatego przemianowano nazwę na Pac Man i faktycznie – od razu zyskała sobie rzesze fanów na całym świecie. Rozgrywka w Pac Man polega na kierowaniu żarłoczną kulką w labiryncie zjadającą napotkane inne, mniejsze kuleczki. Jednak miała utrudnienie w postaci duszków, którzy zabijali definitywnie Pac Mana. Gra, chociaż prosta w swojej istocie, dokonała się odniesień w muzyce, filmach, a nawet bajkach dla najmłodszych widzów. Rekord w Pac Mana stanowi trzy miliony trzysta trzydzieści trzy tysiące trzysta sześćdziesiąt i jest on nie do pobicia. Quake wywołał prawdziwą histerię wśród graczy z jednego względu. Była to pierwsza gra komputerowa w całości ukazująca świat w trójwymiarze. Pełne obroty, okrągłe postaci – wszystko to było tu obecne. I klimat. Teraz grając w tę grę można się zapewne co najwyżej pośmiać, ale kiedyś była ona prawdziwym postrachem sympatyków strzelanek. A i jakie olbrzymie miały wymagania, tego nie sposób ocenić. I gra jako pierwsza tego typu posiadała funkcję grania w sieci, między dwoma prawdziwymi graczami, bez udziału komputera. To zadecydowało o ostatecznym sukcesie Quake. Gra opowiadała o wybrańcu, który musiał ocalić Ziemię z rąk przybyszów z kosmosu. Co ciekawe, ta gra miała być na początku zwykłą platformówką, z tym że zrobioną w trybie 3D. Każde następne wydanie gry było prawdziwą rewolucją w świecie FPP. Trzecia odsłona tej gry okazała się ogromnym sukcesem, tak wielkim, że po tylu latach postanowiono ją wznowić na darmowej platformie dostępnej online. Nic, tylko logować się i grać!

Wywodzi się od hinduskiej gry zwanej Pachii , znanej i lubianej już w szesnastowiecznym państwie mongolskim. W krajach anglosaskich została opatentowana w roku 1896 , zwała się wtedy Ludo. Bardzo często stosuje się obecnie inną nietypową nazwę zwaną ” Nie irytuj się ! “. Liczba graczy w tej grze to od dwóch do czterech. Potrzebna jest plansza oraz szesnaście pionków w czterech różnych kolorów oraz jedna kostka. Pod względem stopnia trudności gra jest typowo przeznaczona dla dzieci, wszystko zależy od szczęścia. Jedna partyjka chińczyka trwa około pół godziny. Na początku gry gracze wybierają kolor pionków , którymi będą grać, następnie ustawiane są one w bazie. Grę rozpoczyna ten , który pierwszy wyrzuci na kostce szóstkę, ustawia on swojego pierwszego pionka na polu , który oznaczony jest literką A. Celem gry jest przeprowadzenie wszystkich swoich pionków przez tzw. pole centralne aż do bazy., ten gracz , który zrobi to pierwszy wygrywa. Gra wciągająca i bez wątpienia godna polecenia, doskonała rozrywka dla całej rodziny gdyż poziomem trudności nie odstaje od przeciętnej normy. Jest to niezwykle ciekawa wersja słynnej gry planszowej. Wymaga ona od gracza szybkiego dedukowania, myślenia niezwykle sprawnego i co najatrakcyjniejsze – intuicji. Liczba graczy to oczywiście dwóch jednak w tej odmianie konieczna jest również obecność arbitra. Rekwizytami są trzy szachownice a także trzy komplety bierek. Tak więc ekwipunek nieznany typowym szachistom. Pod względem stopnia trudności gra ta wymaga bardzo dużej wprawy i niekoniecznie decydującym czynnikiem jest tu szczęście. Jedna partia Kriegspielu to tylko pół godziny. Standardowym faktem jest , że celem gry jest zadanie mata królowi przeciwnika. Ponadto bierkami poruszamy się w sposób podobny jak w szachach klasycznych i tutaj także białe bierki rozpoczynają grę. Rola arbitra polega na tym , że informuje on o posunięciach graczy, analizuje czy dany ruch jest możliwy a także w jaki sposób został wykonany. Arbiter jest tutaj potrzebny ponieważ gracze nie widzą nawzajem swoich szachownic , aby im pomóc w pobliżu ustawiany jest zazwyczaj specjalny ekran. Jednak w czasie gry widzą oni jedynie pozycje własnych pionków.