Gry

Liczba graczy w tej grze wynosi cztery , może być ich jednak znacznie więcej. Zasady są wręcz banalne , nie ma przeciwwskazań co do wieku. Czas trwania gry uzależniony jest od liczby graczy czyli od pięciu do nawet sześćdziesięciu minut. By zabawa była najlepsza powinno uczestniczyć w niej około dziesięciu osób , świetnie nadaje się by urozmaicić sobie popołudniowy spacer bądź przygotowywanie obiadu. Uczestnicy zapisują na skrawkach papieru swoje imiona i wrzucają je do pudełka , następnie losuje się i zapoznaje się z danym imieniem. Celem gry jest wcielenie się w postać zapisaną na kartce a reszta stawki musi odgadnąć w kogo się wcieliło. Największą frajdę czerpie się z tego , że możemy łatwo zauważyć jak postrzegają nas ludzie i jak my postrzegamy innych. Przydają się aktorskie umiejętności ponieważ należy tutaj naśladować charakterystyczne ruchu , gesty czy chociażby sposób wymowy. Ważne jest też zachowanie umiaru ponieważ bardzo łatwo można kogoś urazić lub dowiedzieć się o czymś czego nigdy nie podejrzewaliśmy. Gra zrobiła oszałamiającą karierę , w swym komercyjnym wariancie zawiera pewne ulepszenia nieobecne w klasycznej wersji. Liczba graczy w tej grze wynosi od sześciu do nawet kilkunastu osób. Będziemy potrzebować słownika językowego. Stopień trudności uzależniony jest od wiedzy graczy , lepiej gdy wszyscy są na podobnym poziomie. Jedna runda trwa przeważnie dwadzieścia minut. Gracze dzielą się na dwie ekipy wybierając przy tej okazji arbitra , który będzie czuwał nad przebiegiem gry. Ponadto wybiera on słowa korzystając jednocześnie ze słownika , następnie wyznacza po jednej osobie z danej drużyny , która będzie musiała przeliterować dane słowo , i tak odbywa się to na zmianę. Za poprawne przeliterowane słowo otrzymuje się jeden punkt gdy to się nie uda , drużyna przeciwna ma szansę na dodatkowy punkt. Gdy wszyscy uczestnicy dostaną swoje szanse , punkty są przeliczane i ogłasza się zwycięzcę zawodów. Gra rozwijająca i ciesząca się ciągłą i niezmienną popularnością wśród dzieci i młodzieży.

Remik nazywany jest inaczej remibrydżem.Remik jest grą karcianą i raczej towarzyską. Nie ma ściśle określonej liczby graczy, ale przy odpowiednio większej ich liczbie, zwiększana jest ilość talii. Jedna talia składa się z 52 kart, wśród których znajdują się dwa dżokery, zastępujące w razie potrzeby dowolną, potrzebną graczowi inną kartę. Celem tej gry jest pozbycie się przez gracza, najlepiej wszystkich kart, które układa się w postaci sekwensów, (czyli minimum trzech kolejnych kart w jednym kolorze) oraz trójek, (czyli minimum trzech kart o tej samej wartości, ale w innych kolorach). Minimalna ilość oczek, przy jakiej gracz może się wyłożyć, wynosi pięćdziesiąt jeden. Aby mieć możliwość wyłożenia się, gracze sukcesywnie pozbywają się kart na stos i dobierają kolejne, które nie są widoczne. As może być asem, a także i jedynką, w zależności od potrzeby gracza. Można wyłożyć część kart, a potem sukcesywnie dokładać do wyłożonego stosu dodatkowe, kontynuujące sekwens lub trójkę. Karty można także dokładać do wyłożonych kart przeciwnika. Warcaby są znacznie prostszą grą niż szachy.Gra ta także odbywa się na szachownicy o tych samych wymiarach, ale gra się wyłącznie pionami. Zasady są znacznie mniej skomplikowane i nawet dzieci szybko uczą się grać. Gra polega na zbiciu wszystkich pionów przeciwnika, ustawieniu się na jego pierwszych polach i zrobienie ze swojego pionu tak zwanej damki. Gracze ustawiają się na polach o tym samym kolorze, czyli co drugie, a ruchy, jakie mogą wykonywać, to jedynie po jednym polu w przód po tym samym kolorze planszy. Bardziej wychodzi na to, że kierunek ruchu jest na ukos. Jedynie damki mają prawo poruszać się po całej szachownicy, a nie po jednym polu do przodu, ale także po tych samych kolorach pól. Bicie pionu przeciwnika może nastąpić jedynie wtedy, gdy stoi on w bezpośrednim sąsiedztwie, obok naszego. Gra należy do łatwych i sympatycznych, ale także wymaga myślenia. Umiejętność przewidywania ruchów przeciwnika znacznie ułatwia wygraną. Może to być świetna rodzinna gra, na długie, zimowe wieczory. Co prawda jest przeznaczona dla dwóch osób, ale zawsze trzecia może nieco pomóc tej słabszej. Gra w szachy odbywa się na szachownicy.Szachownica jest kwadratem, podzielonym na 64 pola o dwóch kolorach, ułożonych na przemian. Na szachownicy ustawia się bierki, czyli figury i piony w odpowiednio ustalony sposób. Bierki są także kolorowe. Jest ich 32, a każdy gracz ma inny kolor. Najczęściej spotyka się bierki w kolorze żółtym oraz brązowym. Pierwszy ruch wykonują zawsze bierki jasne. Każdy z graczy dysponuje taką samą ilością figur; królem, hetmanem, dwiema wieżami, dwoma gońcami i ośmioma pionami. Każda z bierek ma ustalone zasady ruchu: przykładowo skoczek jest jedyna figurą, która może przeskakiwać inne bierki, reszta figur może poruszać się w pionie, poziomie lub na ukos. Ruchy wykonywane przez graczy są naprzemienne. Gra polega na zamatowaniu króla przeciwnika. Mat jest taką sytuacją, w której król jednej ze stron jest szachowany i nie ma możliwości wykonać żadnego z dozwolonych ruchów, aby przed nim uciec lub się obronić. Szach jest zagrożeniem dla króla przeciwnika, który w następnym posunięciu może zostać zbity. Mat kończy grę. Do zakończenia gry może dojść w przypadku, gdy przeciwnik poddał partię, czyli zrezygnował z dalszej gry, lub gdy przekroczył czas, jakim dysponował, aby wykonać określoną liczbę ruchów. Remis daje pat, czyli sytuacja, gdy jeden z graczy nie może wykonać żadnego z dozwolonych ruchów, a jego król nie jest zagrożony.