Kości
Została zaszczepiona na amerykańskiej ziemi przez francuskich imigrantów w Nowym Orleanie. Ma swe korzenie w angielskiej grze o jednoznacznej nazwie “hazard” i pewnie dlatego często jest grana w wielu kasynach. Liczba graczy wynosi od dwóch do nawet dwunastu osób przy stole. Do tej gry będziemy potrzebować dwóch kości , żetonów i czasami ogranicznika, Pod względem stopnia trudności nie jest ona zbytnio wymagająca gdyż w gruncie rzeczy zasady są proste. W pewnym sensie jest to gra rodzinna gdy toczy się w szybkim i wesołym tempie. Czas trwania jednej partii minimalnie wynosi tylko kilkanaście minut , jednak w ekstremalnych przypadkach może przeciągnąć się do kilku godzin. Niezwykle istotną rzeczą w grze Craps jest to , że nie wolno dotykać kości dopóki nie będzie odczytany oficjalny wynik danego rzutu , w innym razie czynność może zostać powtórzona. Zwycięża osoba , której uda się zgarnąć ze stołu całą pulę. Gra niezwykle wciągają oraz godna polecenia jak sposób spędzania wolnego czasu. Jacht jest podobna do pewnej portorykańskiej gry zwanej ” Generał” , ma swoją zastrzeżoną nazwę ” Yahtzee”. Liczba graczy w grze wynosi od dwóch do dziesięciu , dla zapewnienia najlepszej rozgrywki lepiej by było ich pięciu bądź sześciu, co ciekawa można grac samemu , bijąc jednocześnie własne rekordy. Potrzebne są kubek , długopis , jedna kartka papieru oraz pięć kości. Gra zdecydowanie przeznaczona dla dzieci powyżej ósmego roku życia oraz dla dorosłych. Jedna partyjka trwa zaledwie trzydzieści minut. Partia złożona jest z dwunastu rund. Na samym początku , rzuca się kością w celu ustalenia kolejności. Pierwszy z graczy rzuca pięcioma kości na raz , następnie powtarza tę czynność dwukrotnie , na koniec decyduje , które z nich przydadzą mu się w zdobyciu jakiejkolwiek ilości punktów. Gdy założeniem uczestnika jest uzyskanie” fulla ” , dodaje on wtedy wynika z wszystkich pięciu kostek. Inną możliwością uzyskania tego wyniku jest kombinacji zwana dziwnie “luksusem”. Gra na pewno wciąga wszystkich.
17 października 2010. W kategorii Tradycyjne. Tagi: czas, generał, kasyna, kość, ograniczenia, rodzina, żetony, zwycięzca
Wywodzi się od hinduskiej gry zwanej Pachii , znanej i lubianej już w szesnastowiecznym państwie mongolskim. W krajach anglosaskich została opatentowana w roku 1896 , zwała się wtedy Ludo. Bardzo często stosuje się obecnie inną nietypową nazwę zwaną ” Nie irytuj się ! “. Liczba graczy w tej grze to od dwóch do czterech. Potrzebna jest plansza oraz szesnaście pionków w czterech różnych kolorów oraz jedna kostka. Pod względem stopnia trudności gra jest typowo przeznaczona dla dzieci, wszystko zależy od szczęścia. Jedna partyjka chińczyka trwa około pół godziny. Na początku gry gracze wybierają kolor pionków , którymi będą grać, następnie ustawiane są one w bazie. Grę rozpoczyna ten , który pierwszy wyrzuci na kostce szóstkę, ustawia on swojego pierwszego pionka na polu , który oznaczony jest literką A. Celem gry jest przeprowadzenie wszystkich swoich pionków przez tzw. pole centralne aż do bazy., ten gracz , który zrobi to pierwszy wygrywa. Gra wciągająca i bez wątpienia godna polecenia, doskonała rozrywka dla całej rodziny gdyż poziomem trudności nie odstaje od przeciętnej normy. Jest to niezwykle ciekawa wersja słynnej gry planszowej. Wymaga ona od gracza szybkiego dedukowania, myślenia niezwykle sprawnego i co najatrakcyjniejsze – intuicji. Liczba graczy to oczywiście dwóch jednak w tej odmianie konieczna jest również obecność arbitra. Rekwizytami są trzy szachownice a także trzy komplety bierek. Tak więc ekwipunek nieznany typowym szachistom. Pod względem stopnia trudności gra ta wymaga bardzo dużej wprawy i niekoniecznie decydującym czynnikiem jest tu szczęście. Jedna partia Kriegspielu to tylko pół godziny. Standardowym faktem jest , że celem gry jest zadanie mata królowi przeciwnika. Ponadto bierkami poruszamy się w sposób podobny jak w szachach klasycznych i tutaj także białe bierki rozpoczynają grę. Rola arbitra polega na tym , że informuje on o posunięciach graczy, analizuje czy dany ruch jest możliwy a także w jaki sposób został wykonany. Arbiter jest tutaj potrzebny ponieważ gracze nie widzą nawzajem swoich szachownic , aby im pomóc w pobliżu ustawiany jest zazwyczaj specjalny ekran. Jednak w czasie gry widzą oni jedynie pozycje własnych pionków.